nierównomierne wschody zbóż
fot. www.unsplash.com

Nierówne wschody zbóż mogą być pierwszym sygnałem problemów, które wpłyną na dalszy rozwój roślin i wysokość plonów. Na jednym fragmencie pola siewki pojawiają się równomiernie, podczas gdy w innych miejscach widoczne są puste rzędy lub znacznie opóźnione wschody. Przyczyną bywają błędy podczas siewu, nieodpowiednia wilgotność gleby, jej zaskorupienie albo słaba jakość materiału siewnego. W poniższym artykule wyjaśniamy, jak rozpoznać źródło problemu, kiedy można jeszcze liczyć na wyrównanie plantacji i w jakich sytuacjach warto rozważyć ponowny siew.

Przyczyny nierównego wschodu zbóż

Nierówne wschody po siewie mogą być związane z różnicami wilgotności gleby, niewłaściwą głębokością umieszczenia ziarna oraz niejednorodnym przygotowaniem stanowiska. W miejscach, gdzie gleba jest przesuszona, nasiona mogą pozostawać przez dłuższy czas bez dostatecznej ilości wody potrzebnej do kiełkowania. Z kolei na fragmentach pola o nadmiernej wilgotności dostęp tlenu bywa ograniczony, co również utrudnia rozwój młodych roślin. W rezultacie część zboża wschodzi szybko, natomiast pozostałe siewki pojawiają się później lub nie przebijają się przez powierzchnię ziemi.

Przyczyny złego wschodu zbóż mogą wynikać także z nierównomiernej pracy siewnika. Zużyte redlice, niewłaściwy docisk lub zbyt duża prędkość robocza sprzyjają umieszczaniu nasion na różnych głębokościach. Problem może być szczególnie widoczny na polach z dużą ilością resztek pożniwnych oraz brył ziemi, które utrudniają utrzymanie jednakowych warunków siewu. Jeśli puste miejsca układają się regularnie wzdłuż przejazdów, warto w pierwszej kolejności sprawdzić stan i ustawienia maszyny.

Zbyt głęboki lub płytki siew. Dlaczego ziarno wschodzi w różnym czasie?

Głębokość siewu wpływa na czas potrzebny siewce do przedostania się na powierzchnię gleby. Ziarno umieszczone zbyt głęboko musi zużyć więcej zgromadzonych substancji zapasowych, zanim pierwsze liście uzyskają dostęp do światła. W skrajnych przypadkach młoda roślina może nie dotrzeć do powierzchni, ponieważ długość koleoptylu, czyli osłonki chroniącej rozwijający się pęd zbóż, jest ograniczona. Zbyt płytki siew również bywa problematyczny, gdyż nasiona znajdujące się blisko powierzchni są bardziej narażone na przesuszenie.

W przypadku pszenicy często zaleca się głębokość siewu wynoszącą około 2–4 cm, chociaż rzeczywista wartość powinna zależeć od odmiany, struktury podłoża i warunków wilgotnościowych. Nie należy automatycznie zwiększać głębokości w celu dotarcia do wilgotniejszej warstwy, ponieważ może to dodatkowo opóźnić pojawienie się siewek. Szczególną ostrożność trzeba zachować przy odmianach o krótszym koleoptylu, które gorzej znoszą zbyt głębokie umieszczenie ziarna. Podczas siewu należy regularnie odkopywać nasiona i kontrolować ich rzeczywiste położenie.

Zaskorupiona gleba może zatrzymać wschody

Po intensywnych opadach deszczu na powierzchni niektórych gleb tworzy się twarda skorupa, która utrudnia młodym siewkom przebicie się na zewnątrz. Zjawisko występuje szczególnie wtedy, gdy rozmoknięta powierzchnia szybko wysycha, a drobne cząstki gleby tworzą zwartą warstwę. Nasiona mogą prawidłowo kiełkować pod ziemią, ale rozwijające się pędy ulegają deformacji lub zatrzymują się bezpośrednio pod skorupą. Niewyrównane wschody zbóż bywają widoczne nawet na polach obsianych prawidłowo i materiałem dobrej jakości.

W takiej sytuacji należy odkopać kilka roślin i sprawdzić, czy ich pędy nie są zagięte pod stwardniałą powierzchnią. W niektórych przypadkach możliwe jest bardzo płytkie mechaniczne rozluźnienie skorupy, jednak taki zabieg wymaga odpowiednich warunków i ostrożności. Zbyt agresywne bronowanie może uszkodzić młode rośliny oraz odsłonić ich korzenie, więc nie zawsze przyniesie oczekiwany rezultat. Decyzję trzeba uzależnić od stopnia zaskorupienia, fazy rozwojowej zboża i rodzaju dostępnego sprzętu.

Czy jakość materiału siewnego wpływa na wyrównanie wschodów?

Nasiona o niskiej zdolności kiełkowania lub słabym wigorze mogą powodować nierównomierne pojawianie się roślin, nawet gdy warunki na polu są prawidłowe. Problem dotyczy szczególnie materiału przechowywanego w nieodpowiednich warunkach, uszkodzonego mechanicznie albo porażonego przez patogeny. Ziarno przeznaczone do siewu powinno mieć sprawdzoną zdolność kiełkowania, ponieważ sam wygląd nie daje pewności co do jego jakości. Jeśli wykorzystywany jest materiał z własnego gospodarstwa, warto wcześniej wykonać badanie laboratoryjne i odpowiednio przygotować partię nasion.

Choroby i szkodniki również powodują braki we wschodach

Nie wszystkie puste miejsca na polu wynikają z błędów podczas siewu. Nasiona i młode siewki mogą być uszkadzane przez patogeny glebowe, a rozwój chorób często nasila się w niekorzystnych warunkach wilgotnościowych i temperaturowych. Niektóre siewki zamierają jeszcze przed wydostaniem się na powierzchnię, dlatego z daleka problem może wyglądać jak zwykłe opóźnienie kiełkowania. Przyczyną ubytków mogą być również szkodniki glebowe, które uszkadzają kiełkujące ziarniaki lub młode korzenie.

Podczas oględzin warto zwrócić uwagę na przebarwienia, zgniliznę korzeni oraz mechaniczne uszkodzenia siewek. Jeśli ziarno jest miękkie, ciemne lub wyraźnie rozłożone, można podejrzewać problemy chorobowe, ale dokładne rozpoznanie wymaga dalszej diagnostyki. W przypadku znalezienia larw lub śladów żerowania należy ustalić gatunek szkodnika, zanim podejmie się decyzję o ochronie. Przypadkowe stosowanie środków ochrony roślin bez rozpoznania przyczyny może być nieskuteczne.

Jak sprawdzić, dlaczego zboże wschodzi nierówno?

Najlepiej rozpocząć od porównania kilku fragmentów pola, na których rośliny rozwijają się prawidłowo, z miejscami o wyraźnie słabszych wschodach. Należy sprawdzić wilgotność gleby, głębokość umieszczenia ziarna oraz stan nasion, które jeszcze nie wykiełkowały. Istotne jest również rozmieszczenie pustych miejsc, ponieważ regularne pasy mogą wskazywać na problemy z siewnikiem, natomiast nieregularne plamy częściej wiążą się z lokalnymi warunkami glebowymi. Taka ocena pomaga zdecydować, jakie dalsze działania będą uzasadnione.

Dobrym rozwiązaniem jest policzenie roślin na kilku reprezentatywnych powierzchniach, a następnie porównanie uzyskanej obsady z założeniami przyjętymi podczas siewu. Trzeba jednak pamiętać, że część nasion może dopiero kiełkować, więc zbyt wczesna ocena nie zawsze oddaje rzeczywistą liczbę roślin. Warto ponownie skontrolować stanowisko po kilku dniach, szczególnie gdy problem wynikał z okresowego niedoboru wilgoci. Jeśli obsada nadal pozostaje niewielka, decyzję o dalszym postępowaniu należy dostosować do gatunku zboża, terminu siewu i możliwości jego krzewienia.

Czy nierówno wschodzące zboże trzeba przesiać?

Nierównomierne wschody nie oznaczają automatycznie konieczności likwidacji plantacji, ponieważ zboża mają zdolność wytwarzania dodatkowych pędów podczas krzewienia. Rzadsze rośliny mogą częściowo wykorzystać wolną przestrzeń, chociaż nie zawsze zrekompensują duże braki w obsadzie. Przed podjęciem decyzji należy sprawdzić liczbę zdrowych roślin, ich rozmieszczenie i stan systemu korzeniowego. Znaczenie mają również termin siewu, przebieg pogody oraz potencjał dalszego rozwoju plantacji.

Dosiewanie może być rozważane przy dużych brakach, ale wiąże się z ryzykiem powstania roślin o jeszcze bardziej zróżnicowanym stadium rozwoju. W uprawach ozimych istotne jest również to, czy pozostał odpowiedni termin na prawidłowe ukorzenienie i przygotowanie roślin do zimy. Nie ma jednego progu obsady, który uzasadniałby przesiewanie wszystkich gatunków i odmian zbóż. Decyzja powinna wynikać z oceny konkretnej plantacji, a nie samego wyglądu nierównych rzędów.

Jak zapobiegać nierównym wschodom zbóż w kolejnych sezonach?

Podstawą jest odpowiednie przygotowanie stanowiska, które zapewnia dobry kontakt nasion z glebą i równomierny dostęp do wilgoci. Przed siewem należy sprawdzić stan redlic, elementów dociskowych oraz układu dozowania nasion, ponieważ ich zużycie może prowadzić do nierównomiernego rozmieszczenia ziarna. Ważne jest również dostosowanie prędkości roboczej do warunków pola, szczególnie na glebach brylastych i przy dużej ilości resztek pożniwnych. Zbyt intensywna uprawa przedsiewna może natomiast pogorszyć strukturę gleby i zwiększyć podatność jej powierzchni na zaskorupienie.

Warto unikać siewu w nadmiernie mokrą glebę, ponieważ przejazdy ciężkiego sprzętu sprzyjają jej zagęszczeniu. Przy wykorzystywaniu własnego materiału siewnego należy kontrolować jego jakość, a normę wysiewu ustalać z uwzględnieniem zdolności kiełkowania i przewidywanych strat polowych. Regularne sprawdzanie głębokości siewu podczas pracy pozwala wykryć problem jeszcze przed obsianiem całego pola. Takie działania zwiększają szansę na wyrównane wschody i bardziej równomierny rozwój roślin w kolejnych fazach wegetacji.

Źródła:
https://extension.umn.edu/agriculture/crop-production/small-grains
https://www.agronomy.k-state.edu/eupdates/
https://ahdb.org.uk/news/test-farm-saved-seed-to-avoid-a-false-economy