Zboża są podstawowym źródłem energii w żywieniu kur niosek, ale nie powinny stanowić całej dawki pokarmowej. Sama pszenica, kukurydza czy owies nie dostarczą ptakom wszystkich potrzebnych aminokwasów, witamin i składników mineralnych. Jeśli zastanawiamy się, jakie zboże dla kur niosek będzie najlepsze, trzeba patrzeć nie tylko na kaloryczność ziarna, lecz także na jego udział w całej mieszance oraz zapotrzebowanie ptaków na białko i wapń.
Jakie zboże dla kur niosek sprawdza się najlepiej?
W praktyce najczęściej wykorzystuje się pszenicę, kukurydzę, jęczmień i owies. Każde z tych zbóż ma nieco inne właściwości, dlatego najlepsze efekty daje odpowiednio ułożona mieszanka, a nie karmienie wyłącznie jednym rodzajem ziarna.
Pszenica jest chętnie pobierana przez kury i stanowi dobre źródło energii. Kukurydza również jest bardzo energetyczna, a dodatkowo zawiera naturalne barwniki, które mogą wpływać na intensywniejszą barwę żółtek. Jęczmień ma większą zawartość włókna, natomiast owies jest pod tym względem jeszcze bardziej wymagający i nie powinien dominować w dawce.
W stadzie nastawionym na regularną produkcję jaj najbezpieczniejszym rozwiązaniem jest stosowanie pełnoporcjowej paszy dla niosek albo mieszanki ułożonej tak, aby oprócz zbóż zawierała odpowiednie źródła białka, wapnia, fosforu, witamin i mikroelementów.
Co jest lepsze dla kur pszenica czy owies?
Dla niosek pszenica jest zazwyczaj bardziej uniwersalnym składnikiem dawki niż owies. Dostarcza dużo łatwo dostępnej energii i ma mniej włókna, dzięki czemu można wykorzystać jej większy udział w mieszance bez nadmiernego obniżania koncentracji energii.
Owies również może być wartościowym dodatkiem, ale jego ziarno zawiera więcej łuski i włókna. Jeśli podamy go zbyt dużo, kury mogą zjadać objętościowo sporą ilość paszy, a mimo to pobierać mniej energii potrzebnej do utrzymania wysokiej nieśności.
Nie oznacza to, że owies należy całkowicie wykluczyć. W rozsądnej ilości może urozmaicać mieszankę, szczególnie w gospodarstwach wykorzystujących własne zboże. Trzeba jednak pamiętać, że jego udział powinien być dopasowany do całej receptury.
Jeśli wybór miałby ograniczać się wyłącznie do tych dwóch zbóż, w żywieniu wysoko niosących kur najczęściej łatwiej oprzeć mieszankę na pszenicy, a owies potraktować jako dodatek.
Jakie jest najzdrowsze ziarno dla kur?
Nie ma jednego ziarna, które można uznać za najlepsze pod każdym względem. Poszczególne zboża uzupełniają się, dlatego bardziej wartościowa jest zbilansowana mieszanka niż jeden składnik podawany bez ograniczeń.
Pszenica dobrze dostarcza energii i jest chętnie pobierana przez ptaki. Kukurydza jest jeszcze bardziej energetyczna i dobrze sprawdza się szczególnie w chłodniejszych miesiącach lub tam, gdzie potrzebna jest większa koncentracja energii. Owies dostarcza więcej włókna, a jęczmień może być wartościowym składnikiem mieszanek, jeśli jego udział nie jest przesadzony.
Najważniejsze jest jednak to, czego zboża nie dostarczają w wystarczającej ilości. Kury nioski potrzebują odpowiedniego poziomu białka, w tym właściwego udziału aminokwasów takich jak metionina i lizyna. Potrzebują też dużej ilości wapnia do budowy skorupek. Żadne z podstawowych zbóż nie zapewnia tych składników w ilości wystarczającej do utrzymania wysokiej produkcji jaj.
Czy kukurydza jest dobra dla kur niosek?
Może być bardzo dobrym składnikiem, ponieważ dostarcza dużo energii i jest chętnie zjadana. Jej charakterystyczny żółty kolor wynika między innymi z obecności karotenoidów, które mogą wpływać na bardziej intensywne zabarwienie żółtka.
Nie należy jednak budować całego żywienia na samej kukurydzy. Ma ona stosunkowo mało białka w porównaniu z zapotrzebowaniem nioski, a skład aminokwasowy również nie wystarcza do prawidłowej produkcji jaj.
Jeśli kury dostają bardzo dużo kukurydzy, a za mało białka i składników mineralnych, mogą przybierać na masie bez poprawy nieśności. W skrajnych przypadkach nadmierne otłuszczenie może wręcz pogarszać wyniki produkcyjne.
Czy jęczmień można podawać nioskom?
Ziarno jęczmienia może być częścią dawki, ale podobnie jak przy owsie trzeba uwzględnić większą ilość włókna i obecność nieskrobiowych polisacharydów. Zbyt wysoki udział może obniżać wykorzystanie składników pokarmowych.
W prawidłowo skomponowanej mieszance jęczmień może jednak dobrze uzupełniać pszenicę i kukurydzę. Nie ma potrzeby całkowitego rezygnowania z niego tylko dlatego, że jest nieco mniej energetyczny.
W żywieniu przydomowego stada szczególnie ważna jest obserwacja kondycji kur, pobrania paszy i jakości jaj. Jeżeli ptaki zaczynają chudnąć, spada liczba jaj albo pogarsza się jakość skorupek, trzeba przyjrzeć się całej dawce, a nie tylko jednemu rodzajowi zboża.
Czy kury mogą jeść całe ziarna?
Dorosłe ptaki bardzo dobrze radzą sobie z całymi ziarnami. Nie mają zębów, ale rozdrabnianie pokarmu odbywa się w mięśniowym żołądku, czyli żołądku mięśniowym. Pomagają w tym niewielkie kamyczki i inne twarde drobiny pobierane przez ptaki.
Jeśli kury mają dostęp do wybiegu, często same znajdują potrzebny materiał. Przy chowie zamkniętym można zapewnić im odpowiedni grit, czyli drobny materiał mineralny służący do mechanicznego rozdrabniania pokarmu.
Całe ziarna nie powinny jednak wypierać pełnoporcjowej paszy. Jeżeli kury mają do wyboru mieszankę wielu składników, mogą wybierać przede wszystkim te najbardziej smakowite, a pozostawiać resztę. W efekcie dieta może stać się niezbilansowana mimo tego, że wszystkie składniki znajdują się w karmidle.
Czy ziarno trzeba śrutować?
Nie zawsze. Dorosłe kury mogą zjadać całe ziarno, ale śrutowanie ułatwia przygotowanie jednorodnej mieszanki z innymi składnikami. Dzięki temu trudniej jest ptakom wybierać tylko pszenicę lub kukurydzę.
Zbyt drobne mielenie również nie jest idealne. Pasza o konsystencji bardzo drobnego pyłu może być mniej chętnie pobierana i zwiększać straty przy karmieniu.
W gospodarstwach przygotowujących paszę samodzielnie najlepiej dążyć do uzyskania struktury, która będzie wystarczająco jednolita, ale nie całkowicie sproszkowana. Dla niewielkiego przydomowego stada można także łączyć gotową paszę dla niosek z niewielką ilością całego ziarna.
Ile zboża dziennie powinna zjadać kura?
Ilość pobieranej paszy zależy od masy ptaka, wieku, rasy, temperatury, poziomu nieśności oraz wartości pokarmowej mieszanki. Typowa dorosła nioska może zjadać około 100-130 g pełnej paszy dziennie, choć wartości mogą się różnić.
Nie powinno się jednak zakładać, że całą tę ilość można zastąpić samą pszenicą lub kukurydzą. Jeżeli podstawą jest gotowa pełnoporcjowa pasza, dodatkowe ziarno najlepiej traktować jako uzupełnienie, a nie główne pożywienie.
Zbyt duża ilość zboża podawanego osobno może doprowadzić do sytuacji, w której kura zapełni przewód pokarmowy wysokoenergetycznym ziarnem, a zje za mało paszy zawierającej białko, wapń i witaminy.
Co dawać kurom, żeby znosiły więcej jajek?
Na liczbę jaj wpływa przede wszystkim prawidłowo zbilansowane żywienie, dostęp do wody, długość dnia, wiek, zdrowie i genetyka ptaków. Samo dosypanie większej ilości pszenicy nie spowoduje trwałego wzrostu produkcji.
Dobra pasza dla niosek powinna zapewniać odpowiednią ilość energii oraz białka wysokiej jakości. Szczególnie ważne są aminokwasy, ponieważ organizm wykorzystuje je między innymi do budowy białka jaja.
Bardzo istotny jest również wapń. Każde jajko wymaga wytworzenia skorupy, dlatego zapotrzebowanie nioski na ten pierwiastek jest wysokie. Niedobór może prowadzić do powstawania cienkich, miękkich lub zdeformowanych skorupek.
Wapń można dostarczać w odpowiednio zbilansowanej paszy oraz, zależnie od sposobu żywienia, w postaci przeznaczonych dla drobiu źródeł mineralnych. Nie należy jednak przypadkowo zwiększać suplementacji bez uwzględnienia składu podstawowej mieszanki.
Dlaczego woda jest tak ważna dla nieśności?
Jajko składa się w dużej części z wody, dlatego ograniczony dostęp do picia bardzo szybko wpływa na produkcję. Nawet krótki okres niedoboru wody może doprowadzić do spadku pobrania paszy i zmniejszenia liczby znoszonych jaj.
Poidła powinny być zawsze napełnione czystą, świeżą wodą. Latem trzeba kontrolować je szczególnie często, ponieważ wysokie temperatury zwiększają zapotrzebowanie ptaków.
W okresie mrozów problemem może być natomiast zamarzanie wody. Jeśli kury przez dużą część dnia nie mają możliwości picia, prawidłowo ułożona mieszanka paszowa nie wystarczy do utrzymania wysokiej nieśności.
Czy zielonki pomagają kurom?
Trawa, warzywa i inne bezpieczne zielonki mogą urozmaicać dietę, szczególnie w stadach z dostępem do wybiegu. Ptaki chętnie pobierają rośliny, nasiona i drobne bezkręgowce znalezione podczas grzebania w ziemi.
Nie należy jednak traktować zielonki jako zamiennika pełnoporcjowego żywienia. Kura może zjeść dużo produktów o niskiej koncentracji składników pokarmowych, przez co pobierze mniej właściwej paszy.
Najlepiej, gdy dodatkowe przysmaki stanowią niewielką część jadłospisu. Podstawą dla intensywnie niosących ptaków powinna pozostać pasza dostosowana do ich zapotrzebowania.
Czy można dawać kurom resztki z kuchni?
Niektóre produkty mogą być podawane jako niewielkie urozmaicenie, ale resztki nie powinny zastępować paszy. Trzeba również przestrzegać obowiązujących zasad dotyczących żywienia zwierząt gospodarskich i nie podawać produktów zepsutych, spleśniałych ani nadmiernie słonych.
Szczególnie niebezpieczne jest spleśniałe zboże. Mykotoksyny wytwarzane przez grzyby mogą pogarszać zdrowie, nieśność i wykorzystanie paszy, a sam zapach nie zawsze pozwala ocenić bezpieczeństwo partii.
Ziarno powinno być suche, czyste i prawidłowo przechowywane. Jeśli widoczne są oznaki pleśni, zbrylenia albo nietypowy zapach, takiej paszy nie należy podawać ptakom.
Jak przechowywać zboże dla kur?
Najważniejsza jest ochrona przed wilgocią. Zboże przechowywane w mokrym miejscu może zacząć pleśnieć i tracić wartość pokarmową.
Magazyn powinien być suchy, przewiewny i zabezpieczony przed gryzoniami oraz dzikimi ptakami. Worków nie warto stawiać bezpośrednio na wilgotnej posadzce, ponieważ mogą chłonąć wodę od podłoża.
Przy większych ilościach warto regularnie kontrolować zapach i temperaturę ziarna. Zawilgocona masa może się zagrzewać, co dodatkowo sprzyja rozwojowi mikroorganizmów.
Czy zimą trzeba podawać inne zboże?
W chłodne dni ptaki zużywają więcej energii na utrzymanie temperatury ciała, szczególnie jeśli przebywają w nieogrzewanym kurniku. W takiej sytuacji odpowiednio energetyczna dawka jest szczególnie ważna.
Nie oznacza to jednak, że zimą należy gwałtownie zwiększyć ilość samej kukurydzy. Nadal potrzebne są białko, aminokwasy, minerały i witaminy.
Spadek nieśności zimą może być również związany ze skracającym się dniem. U kur produkcja jaj jest silnie związana z długością okresu światła, dlatego żywienie jest tylko jednym z elementów wpływających na wynik.
Co zrobić, gdy kury jedzą zboże, ale słabo się niosą?
W pierwszej kolejności trzeba ocenić całą dietę. Jeżeli podstawę stanowią niemal wyłącznie pszenica i kukurydza, problemem może być niedobór białka, aminokwasów, wapnia lub innych składników.
Warto sprawdzić także stan zdrowia, obecność pasożytów, kondycję ptaków, dostęp do wody i długość dnia. Starsze kury naturalnie znoszą mniej jaj niż młode nioski w szczycie produkcji.
Znaczenie ma również stres. Przeprowadzka, pojawienie się nowych ptaków, drapieżniki w pobliżu kurnika, upał albo gwałtowne zmiany żywienia mogą czasowo ograniczać produkcję.
Jaka mieszanka zbóż dla kur niosek będzie rozsądnym wyborem?
Najbezpieczniej traktować pszenicę, kukurydzę, jęczmień i owies jako składniki dawki energetycznej, a nie pełny jadłospis. Proporcje powinny zależeć od wartości pokarmowej pozostałych komponentów i poziomu produkcji.
Jeśli nie ma się doświadczenia w bilansowaniu pasz, znacznie łatwiejsze jest stosowanie gotowej mieszanki przeznaczonej dla niosek i podawanie ziarna dodatkowo w ograniczonej ilości. Pozwala to zmniejszyć ryzyko niedoboru wapnia, białka czy witamin.
Przy samodzielnym przygotowywaniu większych ilości paszy warto oprzeć recepturę na rzeczywistych parametrach zbóż i zapotrzebowaniu konkretnej grupy ptaków. Zawartość białka czy energii w ziarnie może różnić się między partiami.
Odpowiadając na pytanie, jakie zboże dla kur niosek wybrać, najczęściej warto oprzeć część zbożową na pszenicy i kukurydzy, uzupełniając ją jęczmieniem lub umiarkowaną ilością owsa. Najważniejsze pozostaje jednak zbilansowanie całej dawki, ponieważ nawet najlepsze zboże nie zastąpi źródła pełnowartościowego białka, wapnia, witamin i stałego dostępu do świeżej wody.
Źródło: www.zycierolnika.pl
