owies głuchy w pszenicy
fot. www.zycierolnika.pl

Owies głuchy należy do najbardziej problematycznych chwastów jednoliściennych występujących w uprawach zbóż. Charakteryzuje się dużą konkurencyjnością wobec roślin uprawnych, szybko wykorzystuje wodę oraz składniki pokarmowe, a przy silnym zachwaszczeniu może powodować znaczące straty plonu. W pszenicy ozimej jego zwalczanie wymaga odpowiednio dobranej strategii oraz terminowego działania.

Dlaczego owies głuchy jest tak groźny?

Owies głuchy wyróżnia się wysoką zdolnością kiełkowania i przetrwania w glebie. Jedna roślina może wydać setki nasion, które zachowują zdolność kiełkowania przez wiele lat.

Silne zachwaszczenie prowadzi do:

  • ograniczenia dostępu pszenicy do światła,
  • zwiększonej konkurencji o wodę,
  • pobierania cennych składników pokarmowych,
  • utrudnionego zbioru,
  • pogorszenia jakości ziarna.

Z tego względu nie warto czekać, aż chwast osiągnie zaawansowane stadium rozwoju.

Kiedy najlepiej rozpocząć zwalczanie?

Najlepsze efekty uzyskuje się wtedy, gdy owies głuchy znajduje się we wczesnych fazach wzrostu. Młode rośliny są bardziej wrażliwe na działanie środków chwastobójczych, dzięki czemu zabieg jest skuteczniejszy.

Regularna lustracja plantacji pozwala szybko wykryć pierwsze oznaki zachwaszczenia i wybrać odpowiedni termin oprysku.

Jakie substancje stosuje się przeciwko owsowi głuchemu?

W pszenicy ozimej wykorzystuje się preparaty zawierające substancje przeznaczone do zwalczania chwastów jednoliściennych. W praktyce rolniczej często stosowane są środki oparte między innymi na pinoksadenie, mezosulfuronie metylowym czy piroksysulamie.

Wybór preparatu powinien uwzględniać:

  • fazę rozwojową chwastu,
  • termin wykonania zabiegu,
  • warunki pogodowe,
  • poziom zachwaszczenia pola,
  • zalecenia producenta dotyczące konkretnej uprawy.

Przed zastosowaniem środka należy zawsze sprawdzić aktualną etykietę oraz zakres rejestracji.

Znaczenie zmianowania i profilaktyki

Skuteczna walka z owsem głuchym nie powinna opierać się wyłącznie na zabiegach chemicznych. Duże znaczenie ma również odpowiednia agrotechnika.

W ograniczaniu występowania chwastu pomagają:

  • prawidłowy płodozmian,
  • stosowanie kwalifikowanego materiału siewnego,
  • staranna uprawa pożniwna,
  • niszczenie samosiewów,
  • utrzymywanie odpowiedniej obsady roślin.

Takie działania zmniejszają liczbę nasion chwastu w glebie i ograniczają jego rozprzestrzenianie.

Czy jeden zabieg zawsze wystarcza?

Przy niewielkim nasileniu chwastu pojedynczy zabieg często pozwala skutecznie oczyścić plantację. W gospodarstwach, gdzie owies głuchy występuje od wielu lat, sytuacja bywa bardziej skomplikowana.

Duża liczba nasion zalegających w glebie sprawia, że problem może powracać przez kolejne sezony. W takich przypadkach konieczne jest konsekwentne łączenie metod agrotechnicznych z właściwie dobraną ochroną herbicydową.

Regularne monitorowanie pola oraz szybka reakcja na pierwsze wschody chwastu pozwalają utrzymać pszenicę ozimą w dobrej kondycji i skutecznie ograniczyć straty powodowane przez owies głuchy.

Źródło: www.zycierolnika.pl

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj